Je vindt me ook op

Het nieuwe publiceren: communiceren over onderzoek

Onderzoekers zouden niet alleen de traditionele tijdschrift-route moeten bewandelen; door real-time academic communication kun je veel sneller en met minder barrières publiceren over onderzoek. Een pleidooi voor Academic Blogging

Het nieuwe publiceren: communiceren over onderzoek

Academic blogging
Academici zouden meer moeten bloggen, betoogt de redactie van het platform Impact of Social Sciences – Maximizing the impact of academic research [1]:

“Blogging is quite simply, one of the most important things that an academic should be doing right now.” [1] – Interview with Patrick Dunleavy en Chris Gilson

Er is een nieuw paradigma aan het ontstaan voor communicatie over onderzoek. In dat nieuwe paradigma zou niet alleen de vaak moeizame en tijdrovende ‘traditionele tijdschrift-route’ bewandeld moeten worden; onderzoekers zouden door real-time academic communication veel sneller en met minder barrières kunnen publiceren over hun onderzoek.

De (inmiddels niet meer zo) nieuwe media zijn voor auteurs en publiek gemakkelijk toegankelijk, en het zijn sociale media. Ze bieden een dankbaar platform voor vruchtbare interactie met een geïnteresseerd publiek: met collega-onderzoekers, beginnende onderzoekers, met instanties die het universitaire onderzoeksbeleid sturen (onderzoeksscholen, graduate schools), maar ook met studenten en iedereen van wie feedback relevant is voor het onderzoek en voor het plezier in het doen van onderzoek.

Bloggen naast het traditionele publiceer-traject

Bloggen – en in het algemeen gebruik maken van digitale publicatie-mogelijkheden in netwerken via Social Media – is effectiever en efficiënter vanuit het perspectief van een veranderend paradigma voor het communiceren over onderzoek. In het paradigma van real-time academic communication kan een onderzoeker, AiO, PhD student niet alleen het eindproduct -artikel, proefschrift, boek, of hoofdstuk in boek- publiceren; hij/zij kan ook tussentijds een deel van het onderzoek publiceren, een blog-artikel redigeren over het proces van het onderzoek, een onderzoeksopzet, een literature review, een gedachtengang of dilemma’s voorleggen aan peers, interactie-mogelijkheden van Social Media benutten, en en passant zijn/haar academic writing trainen en verbeteren.

Sommigen nemen daar een radicaal standpunt over in; Dunleavy en Gilson bijvoorbeeld [1] lijken het bestaande traditionele systeem zo snel mogelijk overboord te willen gooien, en zien het toegankelijker maken van onderzoeksresultaten ook als een morele plicht die onderzoekers hebben ten opzichte van ‘de maatschappij die het onderzoek betaalt’. Met wat al te weinig respect voor de gevestigde tijdschriften en voor de onderzoekers die daarin publiceren stellen zij dat:

[…] scientists have an obligation to society to contribute their observations to the wider world – and at the moment that’s often being done in ramshackle and impoverished ways, in pointlessly obscure or charged-for forums, in language where you need to look up every second word in Wikipedia, with acres of ‘dead-on-arrival’ data in unreadable tables, and all delivered over bizarrely long-winded timescales. So the public pay for all our research, and then we shunt back to them a few press releases and a lot of out-of-date academic junk. [1]

Realistischer is het om niet radicaal afstand te nemen van het gevestigde traditionele model waarin ‘academic authority’ onder andere wordt afgemeten aan publicaties in meer of minder gerenommeerde traditionele tijdschriften, maar te bezien in hoeverre digitaal verspreide publicaties over (delen van) onderzoek – ook een bijdrage zouden kunnen leveren aan de autoriteit van een onderzoeker. Door de opkomst en het toenemende belang van Social Media kunnen er in ieder geval vragen gesteld worden bij de wijze waarop ‘academic authority’ gemeten en geëvalueerd wordt:

“Social media is inherently a system of peer evaluation where participation and engagement are recognised and rewarded through dynamic social interactions, and is changing the way scholars disseminate their research, raising questions about the way we evaluate academic authority.” (Hermida, [2])

“Universities are increasingly moving towards recognising digital scholarship despite conflicting messages that favour traditional publishing in journals. Pressure to publish in traditional outlets conflicts with the needs of universities and scholars to make their work accessible online. […] recognising digital scholarship sends a strong message about the values of its author and their institution but requires robust mechanisms to reward such a rapidly growing medium.” (Weller, [3])

we should move away from our devotion to print to achieve new spatial and temporal meanings derived from the Internet. Panelist Jane Singer debates the authority of peerreviewed print journals over what academic communities value. With the Internet, there can be new metrics for how to value content based on user-generated authority. In addition to a jury of peers, she argues for the importance of a jury of readers. She suggests that in the academy “getting published counts, but getting read should count too.” (Stephens & Singer, [4])

Ik wil mij hier niet mengen in de discussie of en hoe universiteiten en subsidie-verlenende instanties online publiceren zouden moeten vertalen in ‘academic authority’; liever onderstreep ik hoe een intensievere ‘Social Media presence’ voor onderzoekers een aantrekkelijke meerwaarde kan vormen bij het doen van onderzoek en het publiceren van en communiceren over onderzoek.

De meerwaarde van blogging

Temidden van de als paddestoelen uit de grond geschoten online sociale media en online sociale netwerken vormt bloggen een onmisbare schakel. Blogs zijn een link tussen aan de ene kant onderzoeksverslagen, rapporten en artikelen, en aan de andere kant Twitter-berichten, Facebook- en LinkedIn-updates waarmee naar de blogposts verwezen wordt.

Bloggen als missing link

De voordelen van academic blogging

    • Schrijven met meer vrijheid
      Een onderzoeker voelt zich vrijer bij het schrijven als hij/zij als (beginnend) auteur niet te zeer gefocust is op het schrijven van een artikel in een peer-reviewed tijdschrift. Het risico ligt op de loer dat je de routine en souplesse van het schrijven verliest (of er niet aan toekomt je die eigen te maken), omdat er te veel ogen streng over je schouders meekijken.“As a scholar, I know all too well about the slow and laborious research and writing process. It takes years to do scholarly research and then to write the articles and chapters from that same research. Even when our work seems done, it still has to go through multiple peer reviewers until it eventually appears, slightly worn out, after one or two years. Blogging is another way to get parts of that same work into the world – fast.” [5] – Andrea Doucet “Reviewer 1 merkte op dat…; reviewer 2 vond van diezelfde passage juist dat…” Hoe stel ik reviewer 1 tevreden zonder de kritiek van reviewer 2 te negeren? Bij het (her)schrijven van een eerste en tweede versie van het beoogde artikel kun je je in een keurslijf geperst voelen. Gemeten naar de maatstaven van de reviewers en de redactie van het tijdschrift zal dit verbeterproces de kwaliteit van het eindproduct ten goede komen. Maar in dit soms moeizame en langdurige traject is er te weinig gelegenheid om vrijer ideeën te ontwikkelen, gedachten daarover te ordenen en die in een goed behapbaar en prettig leesbaar betoog op te schrijven. Een blogging-platform is daarvoor het medium bij uitstek.

    • Schrijven voor (mee)lezers
      Een blog-post over een deel van je onderzoek leg je direct voor aan geïnteresseerde lezers die je tekst moeiteloos weten te vinden; deze lezers zijn vaak een breder en toegankelijker publiek dan de specialisten die na veel langere tijd alleen het eindproduct zien in het prestigieuze tijdschrift. Lezers van een blog-artikel zijn vaak meelezers: de drempel voor lezers om te reageren is veel lager, en hun kritiek is vaak positiever-kritisch en zal door de auteur als opbouwender worden ervaren. In een academische context zullen die lezers bovendien vaak in hetzelfde schuitje zitten; ook zij hebben behoefte aan feedback van meelezers, het belang daarvan is wederzijds. Academici zijn in het algemeen niet goed getraind in het onderhouden van een auteur-lezer relatie. ‘Een onderzoeker doet onderzoek, schrijft artikelen en publiceert die’. En soms komt daar respons op. Maar als je met veel toewijding en passie onderzoek doet, wil je daar ook met passie over schrijven, je wil ook tussentijds respons, je wil gehoord worden, binnen en buiten de universiteit. Een blogging-platform geeft je zo’n forum.
    • Door te bloggen ga je beter schrijven
      Een blog-artikel schrijf je in een andere stijl dan een ‘traditioneel’ wetenschappelijk artikel. Je moet sneller to-the-point komen, de titel moet ‘pakkender’ zijn, de toon is bij voorkeur persoonlijker, levendiger en minder formeel; je hebt minder ruimte om de nodige achtergrondinformatie te geven bij een idee, een betoog of gedachtengang. Dat dwingt je om beknopter te schrijven, meer gebruik te maken van tussenkopjes en opsommingen, en waar nodig of nuttig links op te nemen voor verwijzingen naar elders. En het vermelden van gebruikte bronnen blijft natuurlijk een eis waaraan niet getornd mag worden. Ga je dan beter schrijven door het toepassen van dit soort ‘regels’? Ik denk het wel:

      • je publiceert frequenter en veelzijdiger; je leest veel vaker iets relevants in de blogosphere waar je belangstelling ligt; je wordt vaker getriggerd om een verhaal te presenteren dat ongepubliceerd beperkt zou zijn gebleven tot wat losse aantekeningen. Je traint jezelf dus frequenter in academic writing; en die writing skills worden gevoed door de interactie met collega-onderzoekers en een breder publiek.
      • je traint jezelf om je een beknoptere stijl eigen te maken, om wat je zegt en hoe je het zegt steeds aan te scherpen en terug te brengen tot het – voor het blog-artikel – hoognodige; je leert je te ontdoen van wat bij herlezing overbodige ballast blijkt te zijn. Dit kan een writing skill zijn die zijn vruchten afwerpt bij andere, formele, publicaties.
      • informatie structureren: op micro-niveau. De relatieve beknoptheid van een blog-artikel dwingt je om je bij het schrijven voortdurend af te vragen waar welke informatie het beste terecht kan komen. Dwaal je af van je punt, dan overweeg je een nieuwe alinea te beginnen, na wel of niet een witregel? En misschien een nieuwe tussenkop? Misschien een veelzeggende illustratie als anker of markering?
      • informatie structureren: op macro-niveau. Op macroniveau stuit je bijvoorbeeld op de vraag of je het hele uit z’n voegen gegroeide verhaal van één blog-artikel misschien beter kunt  splitsen in twee blog-bijdragen. Dat noopt onvermijdelijk tot wat herschrijven hier en daar, tot het gebruik van andere subkoppen, andere afbeeldingen, en een andere pakkende intro voor elk van de twee afzonderlijke verhalen.
        Op macro-niveau stuit je ook op de vraag in welke categorie je een blog-bericht indeelt. In elke blogging-site wordt gebruik gemaakt van categories; alle blogposts van één categorie ziet een lezer na één muisklik in een overzichtelijke opsomming bij elkaar staan. Een goed gebruik van categorieën – niet te veel, niet te weinig – vergroot de consistentie van je ‘grotere verhaal’, the bigger picture. Dit is naast een service aan de lezer ook een goed signaal voor jezelf.
      • een blog-publicatie nodigt uit tot reacties; de publicatie wordt onderwerp van interactie met peers. Dit werkt twee kanten op: je gaat zelf ook meer blog-artikelen lezen, en daarop reageren. En van goed geredigeerde blog-artikelen leer je bewust of onbewust zelf ook beter schrijven. En bepaalde reacties doen je soms beseffen dat ‘je dat zo niet bedoeld had’ – en dus anders had moeten formuleren.

  • Blog-artikelen kennen veel variaties en de inhoud verspreidt zich snel
    Blogs zijn er in duizenden soorten en maten en stijlen. Academische blogs zijn evenmin één vastomlijnd (sub)genre. Of je nu literatuur verzamelt, deze categoriseert en bespreekt in een literature review, of  achtergrondinformatie presenteert bij de PowerPoint-dia’s van een congres-presentatie (en de dia-presentatie in je blog-artikel opneemt), of een conceptueel model presenteert waarin je de veronderstelde relaties tussen onafhankelijke en afhankelijke variabelen weergeeft, of foto’s of een filmpje in je blogpost opneemt, of (bijna) live verslag doet van verschillende lezingen tijdens een conferentie, het kunnen allemaal bouwstenen zijn voor academic blogposts. Als je het nog niet real-time genoeg vindt plaats je in no time een twitterstream met aan het onderwerp gerelateerde tweets in het blog-bericht. En standaard staan er aan het einde van je verhaal al de buttons voor Tweet-this, Facebook-Like-this en LinkedIn-update

Wegen de voordelen op tegen de nadelen?

Gedrukte peer-reviewed publicaties in gevestigde tijdschriften blijven de maatstaf voor het wegen van de wetenschappelijke output van een onderzoeker. En zeker beginnende jonge onderzoekers zullen de afweging maken: wegen de tijd en moeite die ik in blogging ga steken wel op tegen de kostbare tijd die ik erdoor verlies, en die ik had kunnen besteden aan een meer gelegitimeerde ‘serieuze’ publicatie in een ‘echt tijdschrift’ in plaats van in mijn online journal? Mijn blogging-output wordt misschien wel gewaardeerd door sommigen, maar wordt niet serieus genoeg genomen, want ‘men’ beschouwt blogpublicaties misschien wel als niet-gereviewde ‘zelf-publicaties’ die niet goed genoeg zijn om die elders in een serieus tijdschrift gepubliceerd te krijgen.

Toch worden, naast de hierboven genoemde meerwaarde van bloggen, steeds vaker voordelen genoemd die voldoende opwegen tegen de nadelen:

Yet, for a growing number of academics the benefits of blogging outweigh the drawbacks. Those who blog […] agree there are positive outcomes, such as networking and collaborating, finding new audiences and opportunities, disseminating research more widely, and building one’s reputation. Bloggers argue that far from diluting scholarly success, online writing can be a serious tool for academic practice. [6]

Door te bloggen bouw je aan een academic public profile; vanuit het perspectief van een PhD-student werd betoogd:

A benefit of blogging […] was the development of a public profile independent of the regular channels of academic validation. This visibility tended to lead to more (and diverse) opportunities because of exposure to different audiences. Having a public ‘face’ meant being recognizable as an expert on a particular topic, […] “this is important for graduate students, in particular, given that most of us lack established publishing records.” [7]

Blogging en micro-blogging

Zou je dan naast bloggen ook nog moeten twitteren en/of een Facebook-account bijhouden? Hierboven schemerde al een beetje door dat de meerwaarde van bloggen meer tot z’n recht komt als je meer instrumenten van sociale media daarbij inzet. Twitter en Facebook, maar ook het meer professionele sociale netwerk LinkedIn kunnen met hun status-updates een belangrijke verwijzende functie hebben. Een verwijzing naar een nieuw blog-artikel over je onderzoek kan zich als een inktvlek verspreiden wanneer het onder de aandacht komt van een x aantal volgers van je Twitter-account, en via retweets bij de volgers van je volgers. Via een LinkedIn-update komt je bericht – je verwijzing naar een blog-artikel – in gespecialiseerde groepen terecht, bij geïnteresseerden die zich met min of meer gerelateerd onderzoek bezighouden.

Brian Solis besprak de relatie tussen blogging (blogosphere) en micro-blogging (‘statusphere’: tweets, Facebook- en LinkedIn status updates) in een grondige analyse en evaluatie van The State of the Blogosphere 2011.[8] Hij gaat daarin onder andere in op het belang van blogging in relatie tot microblogging (Twitter, Facebook, …). Kunnen blogs wel overleven in een tijd waarin onze attention span niet meer is dan 140 tekens per keer? Solis meent dat we inderdaad overladen worden door status updates die via Twitter, Facebook en LinkedIn over ons heen komen. We worden weliswaar

Overwhelmed, but not distracted. We are in fact focused […] on what is important to us.


De langere-termijn inhoud van blogposts is relevant voor ons onderzoek, voor ons zelf en voor anderen. Door het vertellen en delen van verhalen over het waarom van ons onderzoek, over onderzoeksresultaten, over gevonden effecten of het uitblijven daarvan, over dilemma’s waarmee we kampen, vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plaats wanneer we deze ervaringen delen met anderen:

If long-term content is shared within our interest graph and possesses relevant information that is true to our interests, it will be consumed. If content, no matter how great its length, is true to who I am, I will share it. Not just because I want others to share in its relevance, but because doing so is a form of self-expression and the words of others can lend to a piece of the puzzle that completes me online and offline.

In blog-verhalen delen we de noodzakelijke context en verdieping die we missen bij de real-time microblog-berichten:

With the love affair content creators and consumers experience with the micromedia in social networks, blog posts contribute to the library of knowledge around any subject. They offer the ability to express perspective and offer context in statusphere and they influence decisions, actions, and behavior. Whether it’s to demonstrate thought leadership, earn authority, generate leads, change perception or sentiment, blogs continue to lead the way while disrupting traditional media along the way. [8]

Hoe Social Media in dienst staan van het bereiken van onderzoeksdoelen wordt mooi op een rijtje gezet door de PhD Raul Pacheco-Vega in Using social media to advance your academic research goals. [9]

Mijn voorlopige conclusie is het standpunt van David Phipps (in [6]):

[…] rather than replacing traditional scholarly activity, blogging amplifies the reach and thus the impact of those messages derived from your research. Academics can use blogs alongside formal research to form collaborative networks and to disseminate their work to different interest groups in new ways.

Ik ben ervan overtuigd dat het niet óf … óf moet zijn, maar én … én kan zijn.

Volgende blogpost over academic blogging
en de relatie met personal branding:

    • Bloggen en personal branding

Verwijzingen

Je kan naar dit artikel verwijzen op sociale netwerken:
About Author

Rob le PairDocent - onderzoeker Radboud Universiteit Nijmegen; favoriete thema's op deze site: Persuasive communication, Eindhoven-Philipsdorp, WordPress-design, gebruik van sociale media, running experiences, gardening.View all posts by Rob le Pair →

Leave a Reply