Je vindt me ook op

Advertising: kiezers die meedeinen met de waan van de dag

teaser

Cocacola 300

Advertising: kiezers die meedeinen met de waan van de dag

In een blogbericht van 14 november vroeg ik me af, naar aanleiding van een reusachtige interactieve billboard van Coca Cola: wat is de advertentie? [1]
Dankzij de filosoof Rob Wijnberg zag ik opeens een analogie: het publieke debat in de politiek dat een mediashow is geworden, en advertising dat ook een vorm van infotainment is.

Het ging om dit filmpje:

Ik vroeg me af wat nou ‘de’ advertentie is:

  • De advertentie is de billboard, gemonteerd op panelen over een lengte van 16 meter; het is die advertentie die een bepaald effect genereert; dat effect dat de advertentie teweegbrengt is gefilmd; het filmpje staat hieronder
  • Ontstaat de advertentie feitelijk pas door er langs te lopen? Is wat er dan tot leven komt en te zien is op de billboard de advertentie? In dat geval hangt er dus niet een advertentie in dat metro-station, maar ontstaat er pas een advertentie wanneer één of meer figuranten de advertentie telkens opnieuw construeren.
  • Of is de advertentie niet de billboard (al of niet in interactie met voorbijgangers) maar onderstaand filmpje? in dat geval is die billboard een bouwsteen voor de advertentie, net zoals de voorbijgangers dat zijn.

Recentelijk begon ik te lezen in En mijn tafelheer is Plato van de filosoof Rob Wijnberg. En toen zag ik opeens de parallel tussen de vorm van advertising in het Coca Cola filmpje en wat Wijnberg opmerkt over ‘het publieke debat’ “dat zich steeds meer [manifesteert] als een publiciteitsshow, omringd door kiezers die letterlijk meedeinen met de waan van de dag” (cursivering is van mij) [2].

De mediashow
In het publieke debat zijn politici niet langer de zenders van de boodschap en het publiek de passieve ontvangers. Want het publiek wordt betrokken in de show en is actief deelnemer in de show waarin de inhoud van de boodschap bijzaak is, en de beeldvorming via de mediashow de hoofdzaak.

Hetzelfde gebeurt in het Coca Cola filmpje: de achterliggende boodschap van de ‘advertentie’ is ondergesneeuwd in een mediashow waarin het publiek (de ‘kiezer’ die voor Coca Cola moet kiezen) actief deelneemt.

consument participeert in de advertentie die een mediashow is geworden

Wijnberg:

We leven in een land en in een cultuur waarin infotainment niet langer alleen een journalistiek genre is maar ook een politieke norm: het gaat niet alleen om de boodschap, maar vooral ook om de manier waarop die wordt uitgedragen. Beeldvorming is de allesbepalende factor: niet het gedachtegoed van een partij, de standpunten van een politicus of het beleid van het kabinet is maatgevend voor de kiezersvoorkeurenmaar het beeld dat daarvan van dag tot dag in de verschillende mediakanalen ontstaat. Zo manifesteert het publieke debat zich steeds meer als een publiciteitsshow, omringd door kiezers die letterlijk meedeinen met de waan van de dag. [2]

Verwijzingen

[1] Blogbericht Een interactieve advertentie?

[2] Wijnberg, Rob (2010). En mijn tafelheer is Plato – een filosofische kijk op de actualiteit. Amsterdam: De Bezige Bij.

Je kan naar dit artikel verwijzen op sociale netwerken:
About Author

Rob le PairDocent - onderzoeker Radboud Universiteit Nijmegen; favoriete thema's op deze site: Persuasive communication, Eindhoven-Philipsdorp, WordPress-design, gebruik van sociale media, running experiences, gardening.View all posts by Rob le Pair →

Leave a Reply